De Vreugde van Vaderschap
Korneel en zijn vriendin Anke genieten van het stralende zoontje Berre, die bijna één jaar oud is. Berre is een echt papa's kindje, en de twee brengen dan ook graag veel tijd samen door. De activiteiten variëren van samen de trap op- en afrennen, dansen en springen op muziek, tot het aftasten van grenzen en simpelweg onnozel doen. Spelen met papa is een ware belevenis voor Berre.
Korneel beschrijft zijn ervaringen met het vaderschap als volgt: "Grotendeels zoals ik me had voorgesteld: fantastisch, maar ook heel intens, en soms ook vermoeiend. Berre is een ‘geniaal’ en energiek kind. Het vaderschap vind ik super, het is ongelooflijk hoeveel liefde je hebt voor je eigen ‘mini-mensje’."
Uitdagingen en Oplossingen
Een van de huidige uitdagingen zijn de verstoorde nachten. Berre vraagt 's nachts nog vaak om drinken of om getroost te worden, wat vermoeiend is. Korneel merkt op dat hij echter iets minder slaap nodig heeft dan zijn vriendin Anke, voor wie de vermoeidheid en het slaaptekort soms slopend kan zijn.
Daarnaast is het gezin volop aan het verbouwen in hun huis. Korneel legt uit: "Met een kindje erbij vraagt onze planning wat extra aandacht. Zo verdelen we de huishoudelijke taken goed onder ons twee. Aangezien we ’s nachts nog vaak opstaan, proberen we elkaar ook daar wat af te wisselen." Om de balans te bewaren, hebben Anke en Korneel besloten om één avond per week iets voor zichzelf te mogen inplannen, of dat nu samen met vrienden is of iets anders.
Spelen en Ontdekken met Papa
Korneel is naast het vaderschap ook nog met andere zaken bezig, waaronder deeltijds werken als zelfstandige. Ondanks zijn drukke schema vindt hij het erg fijn om "zot" te doen en te knuffelen met Berre. Ze spelen vaak samen, waarbij Korneel Berre dingen laat uitproberen en ontdekken. Door hem af en toe over zijn grenzen te laten gaan, leert Berre deze aftasten.
Hoewel mama misschien wat voorzichtiger en alerter is voor gevaar, daagt Berre ook bij haar de limieten uit. Berre is dol op boekjes en prentjes. Anke en Berre hebben hun eigen slaapritueeltje waarbij ze samen in boekjes kijken. Verhaaltjes vertellen zal voor later zijn, want Korneel heeft veel fantasie.
Berre en Korneel maken graag gekke geluiden, trommelen en luisteren naar papa's favoriete muziek. Als Berre zijn vader ziet springen of dansen, wil hij meedoen en wordt hij helemaal gek. Zo kunnen ze samen hun energie kwijt. Zelfs tanden poetsen is een avontuur, waarbij Berre vaak eerder de tanden van zijn vader poetst dan andersom.
De Energieke en Slimme Peuter
Korneel omschrijft Berre als een "grote brok aan energie, bijna net zoveel als zijn papa. Hij is een slimme, sterke kerel … een deugniet." Al op jonge leeftijd trok Berre zich recht, wat een uitdaging vormt om hem te behoeden voor de vallende wereld. Een week zonder buil wordt als een echte overwinning beschouwd.
Een grappig incident deed zich voor toen Berre, wiens bedje in de slaapkamer staat maar ver van hun bed, besloot zijn bedje de nachtelijke richting uit te schudden om dichterbij te komen. Korneel werd wakker met Berre die vrolijk "ta da" riep door de bedspijlen, slechts 20 cm van zijn hoofd. Dit zorgde voor een verrassende, maar vrolijke wekker.
Als vrolijke baby steelt Berre vaak de aandacht met zijn stralende lach en twee trotse tandjes. Zelfs de kinderbegeleiders in de crèche draait hij met veel plezier rond zijn vinger. Er zijn weinig mensen die hij onberoerd laat.
Wetenschappelijke Perspectieven op Spelen met Papa
Professor Tavecchio verklaart dat spelen met papa fysiek, spannend en onvoorspelbaar is, met meer 'risico'. Vaders plagen, prikkelen, dagen uit en brengen hun kind even uit balans, wat illustreert dat mannen anders spelen. Wanneer een vader zijn peuter in de lucht gooit, krijgt het kind extra energie.
De combinatie van spanning en veiligheid is bijzonder en zorgt ervoor dat het kind met meer zelfvertrouwen in het leven staat, alsof de papa zegt: "Vertrouw op jezelf, ook als je een risico neemt". Kinderen die vaak spelen met mannen zijn actiever, competitiever, autonomer en nieuwsgieriger, wat een positief effect heeft op de sociale ontwikkeling. Zelfs op de taalontwikkeling, ondanks dat papa's minder met hun kind praten dan mama's.
De Balans Vinden: Aandacht en Zelfzorg
Een aanwezige en betrokken papa zijn is een belangrijk uitgangspunt geworden na het vaderschap. De vraag is echter hoe je écht aandacht kunt hebben voor je kind als je nog meer wilt doen op een dag. Als bewust parttime werkende papa heeft de verteller de luxe om meerdere dagen per week met zijn dochters door te brengen, wat meestal erg fijn is.
Soms zijn er echter dagen dat het niet helemaal lekker loopt. De behoefte om meer in een dag te stoppen dan realistisch en wenselijk is, kan ten koste gaan van de onverdeelde aandacht voor de kinderen, wat leidt tot frustratie. Wanneer er een dag met de dochters gepland staat, vormt zich de avond ervoor vaak een checklist in het hoofd, met naast activiteiten ook huishoudelijke taken en werkgerelateerde zaken.
Een situatie van eerder deze week illustreert dit: na het ontbijt rennen de dochters door de kamer en de vader rent met ze mee, spelend tikkertje. Hoewel hij dit de vader wil zijn die hij wil zijn, lukt het die dag niet zo goed. Hij antwoordt afwezig dat hij "iets moet nakijken", wat voor een driejarige geen goed argument is. Hoewel hij denkt dat hij snel iets kan afmaken, wil hij toch meer schaven, wat tijd kost. Tussendoor vraagt zijn jongste dochter om aandacht. Met een zucht sluit hij zijn laptop af en hervatten ze hun bezigheden. Hoewel ze zich prima vermaken, is hij er met zijn hoofd niet bij. Hij baalt dat hij niet heeft afgemaakt wat hij zich had voorgenomen, wat hem achtervolgt. Realiserend dat ook andere voorgenomen taken niet zullen lukken, krijgt hij er de pest in. Dit voelt als een dubbel verlies, wat niet de bedoeling van papa zijn kan zijn.
Hij geniet minder van de dag met zijn dochters en komt ook niet toe aan de voorgenomen taken. Bovendien is hij niet de betrokken vader die hij zijn kinderen gunt. Zo kabbelt de dag voort en ploft hij ’s avonds uitgeput op bed, van al dat gepieker.
De Kracht van het Moment
Een verzamelbundel met spreuken van Loesje, de vriendin van de verteller, helpt om uit zo'n bui te komen. Loesje stelt voor om je in te stellen op een dag waarin je met de kinderen helemaal niets anders kunt en hoeft te doen. Dit werkt effectief.
Het met potlood geschreven lijstje in het hoofd wordt nu zo vaak mogelijk uitgegumd, waardoor de dag begint met een blanco lijstje en men veel meer in het moment bezig is. Dagen waarin echt plezier wordt gemaakt met elkaar, zonder enige vorm van (interne) afleiding, leiden tot een positieve terugblik en minder vermoeidheid. Dit biedt weer ruimte om bijvoorbeeld toch nog even dat artikel af te maken of op te ruimen.
De verteller neemt zich voortaan op dagen met zijn dochters zoveel mogelijk voor om zich niets voor te nemen, maar om echt samen te spelen met aandacht voor elkaar. Zo wordt iedere dag een vaderdag.