Oprichting en Doelstellingen
De stichting Schreeuw om Leven werd in 1985 opgericht door Bert Dorenbos, destijds EO-directeur, en zijn vrouw Willy Dorenbos-de Lange. Hun besluit om de stichting op te richten, kwam voort uit hun diepe indruk na het zien van de film De Stille Schreeuw (The Silent Scream, 1984) van Bernard Nathanson. Deze film toonde op indringende wijze hoe een foetus tijdens een abortusprocedure wordt verscheurd, wat hen ertoe aanzette om in Nederland actie te ondernemen tegen abortus. De naam van de stichting is direct geïnspireerd op deze aangrijpende film.
Willy Dorenbos was tot 2005 actief in het bestuur van de stichting. Het hoofdkantoor van Schreeuw om Leven is gevestigd in Hilversum.
Informatievoorziening en Hulpverlening
Schreeuw om Leven richt zich op het verstrekken van informatie over de diverse opties bij een ongeplande of ongewenste zwangerschap, waaronder moederschap, abortus en adoptie. Via haar hulpverleningsafdeling, Er is Hulp, biedt de stichting gratis zwangerschapstesten aan. Daarnaast wordt er informatie verstrekt over abortustechnieken, medische aspecten van zwangerschap en abortus, en hulp na een abortus. Ook algemene hulp en informatie worden gratis aangeboden.
Acties en Demonstraties
Naast voorlichting organiseert Schreeuw om Leven ook demonstraties bij abortusklinieken. Deze acties vinden onder andere plaats tijdens de jaarlijkse stille nachtwakes, die worden gehouden op 18 december. Deze datum markeert de goedkeuring van de huidige abortuswet door het Nederlandse parlement in 1980. De acties bij de klinieken worden door bezoekers, medewerkers en directies vaak als hinderlijk en soms zelfs bedreigend ervaren.
Een ander belangrijk evenement is de jaarlijkse Mars voor het Leven, een demonstratieoptocht die de aandacht vestigt op de standpunten van de stichting. Begin december 2008 liep de Mars voor het Leven in het centrum van Amsterdam uit de hand door acties van tegendemonstranten. In 2009 werden er extra politie-inzet gepleegd om dergelijke rellen te voorkomen.
Controversiële Campagnes
Begin december 2008 kondigde voorzitter Dorenbos aan dat Schreeuw om Leven getrouwe weergaven van een 10 weken oude foetus zou versturen naar artsen en politici. Het doel hiervan was om de omvang en compleetheid van de foetus te demonstreren. Deze aankondiging leidde tot veel ophef, mede door geruchten dat de beelden huis-aan-huis verspreid zouden worden.
Verzet tegen Godslastering en Culturele Uitingen
Schreeuw om Leven ageerde ook tegen uitingen die door de stichting als godslastering werden beschouwd, zoals deze zich voordeden in reclame en culturele manifestaties. Een voorbeeld hiervan was de 'gebedswake' die in september 2006 werd gehouden bij de Amsterdam ArenA ter gelegenheid van concerten van de Amerikaanse zangeres Madonna. In 2007 werd een kerstreclamefolder van elektronicaconcern Dixons aangevochten. Daarnaast organiseerde de stichting regelmatig Bijbelleesmarathons in steden als Amsterdam, Veenendaal en Almere.
Politieke Verankering en Campagnes
Binnen het Nederlandse politieke landschap vinden de standpunten van Schreeuw om Leven weerklank in de partijprogramma's van de SGP en de ChristenUnie, hoewel er geen formele banden tussen deze partijen en de stichting bestaan.
Campagne "Jij mag er zijn. En élk ongeboren kind ook!"
De campagneboodschap van de Week van het Leven, waarin het belang van het ongeboren kind centraal staat, volgt het verhaal van Janneke en haar dochter Lotte. Lotte benadrukt de impact van haar moeders zwangerschap op haar leven en bedankt haar moeder voor het leven dat ze haar heeft gegeven. De boodschap eindigt met de oproep om zowel jongeren als ongeboren kinderen te zien en te accepteren. De campagne van 2023, getiteld "Abortus een mensenrecht?", stelt de vraag of abortus inderdaad een mensenrecht is en benadrukt dat ook ongeboren kinderen een toekomst hebben die verloren kan gaan als zij niet als volwaardig worden beschouwd. Een animatie van een ongeboren kind wordt getoond in de bijbehorende videocampagne.
Amazing Child Birth Process (3D Animation)
Persoonlijke Verhalen en Hulp
De website onbedoeldezwangerschap.nl wordt aangeraden voor hulp bij ongeplande zwangerschappen. Diverse persoonlijke verhalen illustreren de complexiteit van keuzes rondom zwangerschap en abortus:
- Een vrouw deelt haar ervaring van een ongeplande zwangerschap op 16-jarige leeftijd, waarbij ze ondanks druk van haar familie koos voor het behoud van haar kind en daar dankbaar voor is.
- Dorinde en haar man besloten hun kind met het syndroom van Down te houden, ondanks de emotionele achtbaan die dit teweegbracht.
- Rouscha vertelt over de vier abortussen die zij onderging en de spijt die zij daarvan heeft, waarbij zij uiteindelijk steun vond in het geloof.
- Emily Nuijten en Noordien de Weerd kregen herhaaldelijk het advies om een abortus te plegen vanwege de geconstateerde microcefalie en ernstige meervoudige handicap van hun kind, maar kozen ervoor dit kind te houden.
- Bonicia, achttien jaar oud en onbedoeld zwanger, werd door haar moeder aangespoord tot abortus. Na het zien van de echo besloot ze haar kind te houden.
- Selena, 16 jaar bij haar zwangerschap, voelde een sterke overtuiging om haar kind te behouden, ondanks weerstand van partner en ouders, en abortus als de 'beste keuze' te zien.
- Amalie's zwangerschap na drie maanden daten leidde tot het verbreken van de relatie en had grote gevolgen voor haar studie en leven. Haar beste vriendin Jill steunde haar onvoorwaardelijk.
- Jozefien twijfelde over abortus na een onbedoelde zwangerschap, zocht hulp en wist haar leven weer op orde te krijgen, waarna haar dochter werd geboren.
- Mirjam was dolgelukkig met haar zwangerschap, maar kreeg slecht nieuws over een verdikte nekplooi bij de termijnecho. Ze mocht tien weken voor haar dochter zorgen en is dankbaar dat ze haar heeft leren kennen.
- Deborah, het gezicht van de Week van het Leven in 2020, raakte in 2016 onverwacht zwanger van haar derde kind. Tijdens een echo in de abortuskliniek twijfelde ze over haar beslissing om abortus te laten plegen, zag het leven in haar en besloot haar dochtertje Eden te baren.
Er wordt ook verwezen naar een video met het verhaal van twee onbedoeld zwangere vrouwen die, ondanks de moeilijke omstandigheden, kozen voor hun kind.