Deelname aan het televisieprogramma "Waar doen ze het van?" bleek voor het gezin Geerts een waardevolle, zij het uitdagende, ervaring. Hoewel de opnamedagen een ware adrenalinekick gaven, bracht het programma ook aanzienlijke kritiek met zich mee. Noortje Geerts deelde openhartig dat hun manier van geld uitgeven afwijkt van de norm in Nederland, wat leidde tot discussies, met name over het niet vieren van kinderfeestjes en het geven van overvloedige cadeaus met Sinterklaas. Ondanks de verwachtte commotie, bleef Geerts overtuigd van haar standpunt dat de huidige gang van zaken rondom kinderfeestjes en Sinterklaas niet langer normaal is.
Geerts, die naar eigen zeggen al een dikke huid had, bleek deze ook nodig te hebben voor de reacties die volgden op haar deelname. Ze werd geconfronteerd met de zogenaamde 'moedermaffia', die haar bekritiseerde op uiteenlopende opvoedkundige keuzes. Van het al dan niet laten huilen van een kind tot borstvoeding na een jaar en adviezen voor het voortgezet onderwijs, Geerts ontving kritiek op vrijwel elk aspect van haar moederschap. Dit benadrukt voor haar het belang van wederzijds respect tussen moeders, waarbij er niet één 'beste' manier is om een kind op te voeden.
De Weg naar Moederschap: Een Onverwachte Wending
Lange tijd wist Noortje Geerts niet zeker of ze moeder wilde worden. De gedachte aan een kind ging gepaard met de angst voor het inleveren van persoonlijke vrijheid. Toen ze haar partner Koen ontmoette, die al 34 was, werd het onderwerp kinderen bespreekbaar. De wens om samen ouders te worden groeide geleidelijk, en na een korte overweging besloten ze ervoor te gaan.
De weg naar het moederschap bleek echter niet zonder slag of stoot te gaan. Het gezin maakte twee miskramen mee, wat een verdrietige periode was, vooral na de aanvankelijke extase van de eerste positieve zwangerschapstest. Ondanks de tegenslagen bleef Geerts hoopvol, hoewel twijfels en onzekerheden, mede door haar leeftijd en de biologische klok, de kop opstaken. De angst om nooit moeder te worden was groot, maar diende tegelijkertijd als een bevestiging dat het ouderschap de juiste weg voor haar was.
Zwangerschap, Bevalling en de Geboorte van Juna
Na de derde zwangerschap, die resulteerde in de geboorte van dochter Juna in januari 2023, overwon Geerts aanvankelijke spanningen. Een positieve eerste echo gaf haar veel vertrouwen, mede dankzij haar inherent positieve instelling. Ze beschrijft haar zwangerschap als fantastisch, een ervaring die veel minder zwaar viel dan ze van tevoren had verwacht. Deze positieve verwachtingen droegen bij aan een mildere beleving van elke fase: zwangerschap, bevalling en kraamtijd.
Haar bevalling verliep opmerkelijk soepel en volgens haar wensen: thuis, in een bad. Ondanks de intense ervaring dat Juna bij de geboorte kortstondig geen adem kreeg, een moment dat voor haar partner Koen veel heftiger was, kijkt ze dankbaar terug. De eerste periode met baby Juna overtrof haar verwachtingen; in plaats van een zware beproeving, ervoer ze vooral gelukzaligheid en kon ze huilen van blijdschap. De kraamtijd werd bewust doorgebracht met het gezin, wat als zeer waardevol werd ervaren.
Moederschap: De Intensiteit van Liefde en Persoonlijke Groei
Noortje Geerts durft nu met zekerheid te zeggen dat het moederschap het allermooiste is wat ze ooit heeft meegemaakt. De liefde voor Juna is van een ongekende intensiteit, die ze nog nooit eerder heeft gevoeld. Deze liefde maakt haar kwetsbaar, maar juist die kwetsbaarheid ervaart ze als iets moois.
De eerdere angst dat een kind haar vrijheid zou belemmeren, blijkt ongegrond. Hoewel sociale activiteiten en uitstapjes minder frequent zijn, voelt ze dit niet als een beperking. Ze neemt Juna overal mee naartoe, inclusief vakanties, en kijkt ernaar uit om met haar naar Japan te reizen. Ze erkent dat Juna een relatief makkelijk kind is, wat bijdraagt aan haar gevoel van vrijheid. Momenten van vrijheid, zoals wandelen door de stad, combineert ze nu met de aanwezigheid van haar dochter.
De transformatie die zij als moeder doormaakt, is aanzienlijk. Juna fungeert als een spiegel en de afgelopen zes maanden als moeder hebben haar veel geleerd over zichzelf. Ze ontdekt nieuwe kanten, zoals haar zorgzaamheid en een zachtere kant die ze voorheen niet kende. Haar nuchtere zelfbeeld heeft plaatsgemaakt voor een meer emotionele reactie, waarbij ze bij het zien van Juna al snel volschiet. Deze transformatie uit zich ook in de manier waarop ze haar leven inricht, met een grotere focus op social media voor werk, wat haar een gewaardeerde mate van vrijheid biedt in combinatie met de zorg voor haar dochter.
Het moederschap heeft haar geleerd dat het niet meer enkel om haarzelf draait. Verrassend genoeg is ze blijer en relaxter dan ze had verwacht, mede dankzij haar vermogen om niet snel ergens een probleem van te maken. De verwachting dat het moederschap zwaar zou zijn, heeft plaatsgemaakt voor een positieve realiteit, waardoor ze tevreden is met de moeder die ze nu is.