Vocht uit de tepel, ook wel tepeluitvloed of tepelafscheiding genoemd, is een veelvoorkomend verschijnsel dat bij vrouwen van alle leeftijden kan optreden. Hoewel het meestal onschuldig is, kan het soms medisch onderzoek en behandeling vereisen. Deze informatie is bedoeld om inzicht te geven in de mogelijke oorzaken van lekkende tepels, met name bij vrouwen die niet zwanger zijn.
De Anatomie en Functie van de Borst
De borst is een essentieel orgaan bij de vrouw, primair verantwoordelijk voor de productie van melk voor de voeding van een kind. De vrouwelijke borst bestaat voornamelijk uit klieren en vetweefsel. De klieren vormen een complex netwerk van gangen, beginnend bij kleine holtes waar moedermelk wordt aangemaakt en eindigend in verzamelbuisjes die uitmonden in de tepel. Deze structuur, waarbij de kleinste holtes samenkomen in grotere kanaaltjes en uiteindelijk in verzamelbuisjes, wordt een segment genoemd.
De melkproductie wordt gestimuleerd door het hormoon prolactine, dat wordt aangemaakt in de hypofyse, een kleine klier onderaan de hersenen. Tijdens de menstruele cyclus, zelfs buiten een zwangerschap, ondergaan de borsten veranderingen onder invloed van de hormonen oestrogeen en progesteron. Deze hormonale schommelingen kunnen ervoor zorgen dat de melkproducerende holtes actief worden en melkachtig vocht afscheiden. Normaal gesproken wordt dit vocht door de kanaaltjes afgevoerd zonder dat het de tepel bereikt. Echter, wanneer het evenwicht tussen vochtproductie en -opname verstoord raakt, kan er vocht uit de tepel vloeien.

Verschillende Soorten Tepeluitvloed
Tepeluitvloed kan op verschillende manieren worden ingedeeld, meestal op basis van de aard van de afscheiding. De meest voorkomende typen zijn melkachtige en niet-melkachtige afscheiding.
Melkachtige Afscheiding (Galactorroe)
Melkachtige afscheiding, ook wel galactorroe genoemd, komt meestal uit beide tepels en kan verschillende kleuren hebben, zoals wit, helder, geel, grijs, groen of bruin. Deze vorm van tepeluitvloed kan voorkomen in de volgende situaties:
- Bij zwangere vrouwen, na de eerste drie maanden van de zwangerschap.
- Bij jonge meisjes die in de puberteit komen, als gevolg van hormonale veranderingen.
- Bij het gebruik van bepaalde geneesmiddelen die als bijwerking melkachtige afscheiding kunnen veroorzaken.
- In uitzonderlijke gevallen kan een goedaardig gezwel in de hypofyse (een adenoom) de oorzaak zijn.
Niet-melkachtige Afscheiding
Niet-melkachtige afscheiding kan diverse kleuren hebben, waaronder geel, groen, bruin of waterig. Deze afscheiding kan ook bloed of pus bevatten. Er zijn enkele belangrijke verschillen:
- Niet-melkachtige afscheiding uit beide tepels is vaak niet spontaan, maar kan worden opgewekt door druk op de borst, sport of seksuele stimulatie. Vaak is er geen duidelijke lichamelijke oorzaak en geeft dit geen reden tot zorg. Het is echter verstandig om overmatige stimulatie van de borst te vermijden.
- Niet-melkachtige afscheiding uit één tepel is meestal spontaan, dus zonder externe stimulans. Een gezwelletje in een van de borstklieren kan hiervan de oorzaak zijn, soms gepaard gaande met een kleine hoeveelheid bloedverlies uit de tepel. Hoewel dergelijke gezwelletjes meestal goedaardig zijn, is het bij afscheiding uit één tepel altijd verstandig een arts te raadplegen.
Mogelijke Oorzaken van Tepeluitvloed
Naast de eerder genoemde hormonale schommelingen en medicatiegebruik, kunnen er andere specifieke oorzaken zijn voor tepeluitvloed:
Hormonale Afwijkingen
Een verstoorde hormoonhuishouding, met name een te hoge productie van prolactine, kan leiden tot melkachtige tepeluitvloed. Dit kan zelfs resulteren in het stoppen van de menstruatie. Bloedonderzoek is vaak nodig om de hormoonspiegels te bepalen.
Borstafwijkingen
Diverse goedaardige borstafwijkingen kunnen tepeluitvloed veroorzaken:
- Cyste: Een met vocht gevulde holte die pijn kan veroorzaken, vooral rond de menstruatie. Een cyste is niet gerelateerd aan borstkanker.
- Fibroadenoom: Een knobbel van steun- en klierweefsel, meestal voorkomend bij jonge vrouwen. Dit verhoogt het risico op borstkanker niet.
- Papilloom: Kleine poliepachtige uitstulpingen in de melkgangen, vaak net achter de tepelhof, die tepeluitvloed kunnen veroorzaken. Ze komen het meest voor bij vrouwen tussen 30 en 50 jaar.
Hoewel de meeste afwijkingen goedaardig zijn, is verder onderzoek soms nodig om kwaadaardige oorzaken uit te sluiten.
Borstontsteking (Mastitis)
Een borstontsteking ontstaat meestal door bacteriën, vaak via een wondje aan de tepel. Dit leidt tot een pijnlijke, rode zwelling, soms met koorts. Hoewel het vaker voorkomt bij vrouwen die borstvoeding geven, kunnen ook andere vrouwen een borstontsteking krijgen. In zeldzame gevallen kan een borstontsteking gerelateerd zijn aan borstkanker.
Gebruik van Medicatie
Sommige medicijnen, waaronder de anticonceptiepil, bepaalde medicijnen tegen allergieën, maagklachten, hartaandoeningen en psychiatrische aandoeningen, kunnen tepeluitvloed als bijwerking hebben.
Chronisch Nierfalen
Een aanzienlijk deel van de vrouwen met chronisch nierfalen ervaart tepeluitvloed, wat mogelijk verband houdt met hormonale veranderingen.
Diagnostische Onderzoeken
Om de oorzaak van tepeluitvloed vast te stellen, kan de arts verschillende onderzoeken uitvoeren:
- Mammografie: Een röntgenfoto van de borst om afwijkingen in de structuur op te sporen.
- Echografie: Gebruik van geluidsgolven om beelden van de borst te maken en afwijkingen te detecteren.
- Cytologie: Onderzoek van cellen uit de tepeluitvloed.
- Bloedonderzoek: Controle van hormoonspiegels, met name prolactine en TSH (thyroïdstimulerend hormoon).

Behandeling en Wat U Zelf Kunt Doen
De behandeling van tepeluitvloed hangt af van de onderliggende oorzaak:
- Indien medicatie de oorzaak is, kan de arts adviseren te stoppen of over te schakelen op een ander middel.
- Bij hormonale afwijkingen wordt getracht de hormonale balans te herstellen, vaak met medicijnen.
- Niet-melkachtige afscheiding verdwijnt vaak vanzelf.
- Borstontstekingen worden behandeld met antibiotica. Bij een abces kan chirurgische drainage nodig zijn.
Wat u zelf kunt doen:
- Vermijd stimulatie: Masseer de borsten niet om tepeluitvloed op te wekken, aangezien dit de vochtproductie kan stimuleren.
- Draag passende kleding: Een stevige beha kan ondersteuning bieden. Bij een borstontsteking wordt soms geadviseerd geen bh te dragen.
- Raadpleeg uw arts: Bij twijfel, aanhoudende klachten, of als u bloed in de afscheiding opmerkt, is medisch advies essentieel.
Het is belangrijk te onthouden dat tepeluitvloed, hoewel soms verontrustend, in de meeste gevallen een goedaardige oorzaak heeft. Een tijdige diagnose en passende behandeling kunnen echter nodig zijn om eventuele onderliggende problemen aan te pakken.