Een gebroken sleutelbeen, ook wel een claviculafractuur genoemd, is een van de meest voorkomende botbreuken bij pasgeborenen. Dit kan gebeuren tijdens de bevalling door de druk en kracht die op het lichaam van de baby wordt uitgeoefend. Hoewel het sleutelbeen zich tussen het schouderblad en het borstbeen bevindt en de verbinding vormt tussen de arm en de rest van het lichaam, is het vaak het middelste deel van het sleutelbeen (mid-shaft fractuur) dat breekt.
Bij een dergelijke breuk blijft het botvlies, dat het bot omgeeft, vaak intact. Hierdoor blijven de botdelen meestal op hun plaats liggen, wat gunstig is voor het herstel. Echter, de baby kan pijn ervaren en de aangedane arm minder gebruiken. Na ongeveer een week kan er een verdikking ontstaan op de plaats van de breuk, wat aangeeft dat de botdelen weer aan elkaar beginnen te groeien.

Oorzaken van een Gebroken Sleutelbeen
De meest voorkomende oorzaak van een gebroken sleutelbeen bij baby's is trauma tijdens de bevalling. Dit kan gebeuren wanneer de baby tijdens de geboorte met de schouder eerst naar buiten komt of wanneer er te veel druk op de schouder wordt uitgeoefend. Bij oudere kinderen en volwassenen kan een sleutelbeenbreuk ook ontstaan door een directe val op de schouder of een val op een uitgestrekte arm, waarbij de impact via de arm aan het sleutelbeen wordt doorgegeven.
Hoewel minder frequent, kunnen ook indirecte oorzaken zoals botkanker of botontkalking leiden tot een breuk. Tevens kan langdurige, minder sterke belasting, bekend als een stressfractuur, bij bepaalde sportactiviteiten een sleutelbeenbreuk veroorzaken.
Symptomen en Diagnose
Een gebroken sleutelbeen veroorzaakt direct hevige pijn, waardoor de baby de aangedane arm vaak minder beweegt. De pijn kan zich uiten in gezichtsuitdrukkingen en huilen. Bij een bovenarmbreuk kan de arm ook dikker zijn.
De diagnose van een sleutelbeenbreuk is relatief eenvoudig te stellen, aangezien het bot zich oppervlakkig onder de huid bevindt en een breuk vaak zichtbaar en voelbaar is. Een röntgenfoto wordt doorgaans gemaakt om de exacte locatie en stand van de breuk vast te stellen. Soms kan echografie ook worden gebruikt voor diagnose.
De symptomen van een sleutelbeenbreuk kunnen zijn:
- Pijn: Directe en hevige pijn op de plaats van de breuk.
- Beperkte beweging: De baby gebruikt de arm aan de aangedane zijde minder.
- Zichtbare vervorming: In sommige gevallen is er een zichtbare deuk of bobbel.
- Zwelling en blauwe plekken: Rondom de breuk kunnen zwelling en verkleuring optreden.
- Overgevoeligheid: De huid rond de breuk kan pijnlijk zijn bij aanraking.
Behandeling en Herstel
Gelukkig geneest een gebroken sleutelbeen bij baby's in de meeste gevallen vanzelf, zonder dat een operatie nodig is. De behandeling is voornamelijk gericht op het bieden van rust en het verlichten van pijn. De eerste twee weken zijn cruciaal voor het herstel.
Rust en Ondersteuning van de Arm
Gedurende de eerste twee weken is het essentieel om de arm van de baby rust te geven en te voorkomen dat er te veel kracht of rek op de breuk ontstaat. Dit kan op de volgende manieren:
- Arm dicht bij het lichaam: Houd het armpje van de baby dicht tegen het lijfje aan, bij voorkeur op de borst met het handje bij de mond. Dit biedt comfort en helpt de baby zich bewust te worden van de arm.
- Ondersteuning met veiligheidsspeld: Indien de baby pijn heeft, kan de mouw van het truitje op de borst worden vastgespeld met een veiligheidsspeld. Doe dit echter niet te lang.
- Beperkte bewegingsuitslag: Til de arm niet verder op dan een hoek van 90 graden tussen romp en bovenarm en laat de arm niet naar achteren afhangen.
- Optillen van de baby: Til de baby altijd op met één hand onder de billen of in het kruis en de andere hand rond de schouders en het hoofd. Draai de baby bij het optillen eerst een beetje naar de gezonde zijde, zodat de aangedane arm op de buik blijft liggen.
- Dragen van de baby: Draag de baby bij voorkeur met de aangedane arm tegen u aan. Als u de baby met de gezonde zijde tegen u aan draagt, ondersteun dan het aangedane armpje met uw arm rond de schouders.
- Voeding: Bij borstvoeding kan een kussen helpen om de baby op de juiste hoogte te leggen, waardoor draaien op de aangedane zijde minder pijnlijk is.
- Vervoer in autostoeltje: Leg de aangedane arm op een opgerolde handdoek of spel de mouw vast aan het truitje ter hoogte van de borst.

Verzorging en Dagelijkse Activiteiten
De dagelijkse verzorging, zoals baden en aankleden, vereist speciale aandacht:
- Baden: Houd de hoek tussen bovenarm en lichaam niet groter dan 90 graden. Ondersteun de baby bij het hoofd en de schouders, met de hand rond de bovenarm van de aangedane schouder.
- Aankleden en uitkleden: Doe bij het aankleden eerst de aangedane arm in de mouw en bij het uitkleden als laatste. Gebruik kleding met een wijde hals of overslaghemdjes.
- Afdrogen: Til de aangedane arm voorzichtig een stukje op om de okselplooien goed droog te maken.
Rol van de Kinderfysiotherapeut
De kinderfysiotherapeut speelt een belangrijke rol in het herstelproces. Al in het ziekenhuis kan de fysiotherapeut u laten zien hoe u uw kind het beste kunt verzorgen, waar u op moet letten en hoe u de arm kunt beschermen. Na ontslag uit het ziekenhuis kan er een vervolgafspraak plaatsvinden op de polikliniek om het herstel te beoordelen.
Na de eerste twee weken mag de baby meer bewegen. De arm mag rustig hoger worden opgetild, maar forceer dit niet als het pijn veroorzaakt. Het is belangrijk om de baby te blijven stimuleren de arm en hand aan de aangedane zijde te gebruiken, bijvoorbeeld door te sabbelen op de hand of ermee te laten voelen.
Preventie
Hoewel een sleutelbeenbreuk tijdens de geboorte niet altijd te voorkomen is, kunnen bij oudere kinderen en volwassenen bepaalde voorzorgsmaatregelen worden genomen om het risico te verkleinen. Dit omvat het dragen van beschermende kleding tijdens risicovolle sporten en het toepassen van veilige technieken bij activiteiten die een risico op vallen met zich meebrengen.
The hook & roll maneuver for resolution of shoulder dystocia
tags: #gebroken #sleutelbeen #bevalling