Het opvoeden van een dreumes kan een uitdaging zijn, vooral wanneer het gaat om zelfstandig spelen. Veel ouders ervaren dat hun kind constant aandacht vraagt en moeite heeft om zichzelf te vermaken. Dit kan leiden tot vermoeidheid en frustratie bij ouders, zeker wanneer er ook nog een jongere baby in huis is.
Onrustig gedrag en aanhankelijkheid
Sommige baby's zijn vanaf jonge leeftijd al onrustig. Hoewel ze perfect lijken te eten, drinken en slapen, is spelen en alleen zijn al snel een ramp. Ouders kunnen onbewust het spelgedrag van hun kind beïnvloeden door te veel te ondernemen en te entertainen. Vanaf een jaar beginnen veel ouders met het stimuleren van zelfstandig spel, maar dit lukt niet altijd. Aanhankelijkheid kan hierbij een rol spelen, waarbij het belangrijk is om het kind gerust te stellen dat de ouder er blijft, ook al loopt deze weg.

Verschillen tussen kinderen
Het kan frustrerend zijn wanneer een kind geen interesse toont in aangeboden speelgoed, zoals blokken of boeken. Dit kan verschillende oorzaken hebben. Is dit omdat er meer kinderen in de buurt zijn en het kind niet gedwongen wordt om alleen te spelen, of zijn er andere verschillen met thuis? Een dreumes is nog erg afhankelijk van de ouder, wat verklaart waarom ze soms dingen willen die 'niet mogen'. Dit is niet per se omdat het verboden is, maar omdat het de spullen van de ouder zijn.
Het belang van eigen ruimte en spullen
Om deze behoefte aan exploratie te kanaliseren, kan het nuttig zijn om de dreumes een eigen 'keukenlade' te geven, gevuld met eigen spullen, vergelijkbaar met die van de ouder. Dit geeft het kind de mogelijkheid om te 'rommelen' en te ontdekken, net als de ouder. De snelle ontwikkeling op deze leeftijd vraagt om flexibiliteit en het omarmen van deze fase.
Omgaan met verboden en grenzen
Wanneer een kind iets aangeboden krijgt dat 'mag', zoals een pollepel in de keuken, en het vervolgens niet meer wil, kan dit wijzen op een behoefte aan controle of aandacht. Het is belangrijk om te begrijpen dat een dreumes nog niet altijd kan wachten, zeker niet wanneer er ook een jongere baby is die aandacht nodig heeft. De paniek die ontstaat als het kind alleen gelaten wordt, benadrukt deze behoefte aan nabijheid.
Communicatie en begrip
Kinderen van deze leeftijd begrijpen vaak heel goed wat wel en niet mag. Ze kunnen zelfs ondeugend en uitdagend gedrag vertonen door van tevoren al 'nee' te schudden of uitdagend te kijken. Het is onwaarschijnlijk dat een kind niets leuk vindt aan speelgoed. Het kan zijn dat ze juist geïnteresseerd zijn in de 'verboden' lades in de keuken.
Het belang van uitleg en keuze
Het kan helpen om samen met het kind in een lade te kijken en op een eenvoudige manier uit te leggen waarom bepaalde dingen niet aangeraakt mogen worden, zoals het gevaar van een scherp mes. Het aanbieden van veilige alternatieven uit die lade, met de nadruk op voorzichtigheid, kan het kind een gevoel van belangrijkheid geven. Ook het kopen van 'rommeltjes' bij de kringloopwinkel, zoals een oude afstandsbediening, kan interessant zijn, mits veilig.

Zelfstandig spelen: een geleidelijk proces
Veel kinderen willen niet zozeer 'alleen spelen', maar liever samen met de ouder. Het is belangrijk om te erkennen dat een dreumes nog niet kan wachten, vooral niet wanneer de ouder bezig is met een jongere baby. Het betrekken van het kind bij dagelijkse activiteiten, zoals koken of huishoudelijke taken, kan een goede oplossing zijn. Hoewel het soms wenselijk is dat een kind even 15 minuten zelf speelt of een filmpje kijkt, is dit met een dreumes en een baby van 4 maanden vaak een uitdaging.
'Afmatten' en structuur
Een veelgehoorde tip is om kinderen 'af te matten'. Veel naar buiten gaan, laten lopen, zwemmen of naar de kinderboerderij gaan, kan helpen om de energie kwijt te raken. Dit is vaak prettiger dan veel thuis zijn. Het kan ook helpen om op bezoek te gaan bij andere ouders met kinderen, zodat er meer afwisseling is.
Begrip en acceptatie
Het is belangrijk om begrip te hebben voor de situatie. De jaren met jonge kinderen worden vaak 'tropenjaren' genoemd, omdat ze intensief zijn. Het kan helpend zijn om te accepteren dat de situatie is zoals hij is, en dat het soms even bikkelen is. Het krijgen van begrip en advies kan al veel steun bieden.
De rol van de omgeving
Het is opvallend dat andere kinderen in de nabije omgeving wel zelfstandig lijken te spelen. Dit kan te maken hebben met verschillen in temperament, opvoeding of de omgevingsfactoren. Het kan zijn dat de ouders van deze kinderen andere uitdagingen ervaren. Geduld is een belangrijke eigenschap bij het opvoeden van een dreumes.
Omgaan met vermoeidheid en stress
Ouders kunnen zich soms uitgeput voelen, zelfs een bezoek aan het toilet kan een heel gedoe zijn. Het is belangrijk om ook voor jezelf te zorgen en de lat niet te hoog te leggen, bijvoorbeeld wat betreft schoonmaak. Het accepteren van de situatie en er voor de kinderen zijn wanneer nodig, kan helpen.
Het belang van de box en buitenactiviteiten
Sommige ouders vonden de box een uitkomst, omdat de kinderen zich daar soms goed konden vermaken. Dit gaf hen de tijd om snel de was op te ruimen of een spelletje te doen met een ouder kind. Dagelijks naar buiten gaan, of het nu een speeltuin, park of dierenweide is, helpt kinderen om moe te worden. Een lang middagdutje, liefst tegelijkertijd, biedt ook rust.
Praktische tips voor zelfstandig spelen
Er zijn verschillende manieren om zelfstandig spelen te stimuleren:
- Samen beginnen en afstand nemen: Start een spel samen en bouw geleidelijk op naar meer zelfstandigheid. Blijf in het begin dichtbij en trek je daarna steeds verder terug.
- Vaste momenten inplannen: Kies vaste tijden voor zelfstandig spel, zoals na de lunch of voor het avondeten. Consistentie helpt het kind om te weten wat er verwacht wordt.
- Maak het uitdagend en afwisselend: Zorg voor speelgoed dat de fantasie prikkelt en wissel het speelgoed regelmatig af om verveling te voorkomen.
- Geef complimenten en vertrouwen: Geef positieve aandacht wanneer je kind zelfstandig speelt, maar onderbreek het spel niet te vaak.
- Zorg voor overzicht en rotatie: Een opgeruimde speelruimte en het afwisselen van speelgoed helpen het kind zich beter te concentreren.
De fout weerhoudt kinderen ervan zelfstandig te worden.
De rol van schermvrij spelen
Schermvrij spelen is essentieel voor het ontwikkelen van zelfstandigheid. Het daagt kinderen uit om hun eigen spel te bedenken, wat hun creativiteit en probleemoplossend vermogen stimuleert. Zonder schermen leren ze zich langer op één activiteit te concentreren, wat een belangrijke basis legt voor zelfstandigheid.
Geduld en oefening
Zelfstandig leren spelen vraagt tijd en oefening. Het is belangrijk om rustig te blijven en te bekrachtigen wat wel goed gaat, ook al zijn dit slechts enkele minuutjes. Houd er rekening mee dat de behoefte aan nabijheid per dag kan verschillen, afhankelijk van hoe het kind zich voelt.
Samen spelen is ook belangrijk
Hoewel zelfstandig spelen belangrijk is, is samen spelen met je kind net zo bevorderlijk voor de ontwikkeling. Het stimuleert de taalontwikkeling, fantasie, sociale vaardigheden en zelfvertrouwen. Het vinden van een balans tussen zelfstandig spel en quality time samen is cruciaal.
Tips voor ouders
- Accepteer de behoefte aan contact: Sommige kinderen hebben meer behoefte aan contact en krijgen energie van samen dingen doen.
- Let op je eigen houding: Kinderen die veel samen willen doen, hebben behoefte aan verbinding. Zorg dat je aanwezig bent en contact maakt.
- Gebruik de juiste woorden: Communiceer op een manier die het kind keuzevrijheid geeft en het gevoel geeft dat het contact niet verbroken wordt.
- Doe dingen samen: Betrek je kind bij huishoudelijke taken. Dit bespaart tijd en leert het kind verantwoordelijkheid.
- Zoek activiteiten waar jullie allebei energie van krijgen: Zorg goed voor jezelf, zodat je ook energie hebt voor je kind.
- Regel speelafspraakjes: Andere kinderen kunnen een goede afleiding zijn en het kind leren omgaan met delen en op je beurt wachten.
- Vraag om hulp: Schakel familie of vrienden in om af en toe op je kind te passen, zodat jij even tijd voor jezelf hebt.
- Geef het kind de kans om zijn eigen gang te gaan: Meng je niet te veel in het spel en geef het kind vrijheid om zelf te ontdekken.
- Neem af en toe rust voor jezelf: Eis tijd voor jezelf op, ook al is het maar tien minuten. Dit is essentieel voor je eigen welzijn en daarmee ook voor je kind.