Een abortus wordt over het algemeen beschouwd als een veilige medische behandeling. De klinieken waar deze ingrepen plaatsvinden, voeren ze uit met de grootst mogelijke zorgvuldigheid. De kans op complicaties of problemen tijdens of na de behandeling is dan ook zeer klein. In het geval van ernstige complicaties wordt er direct ondersteuning geboden door een ziekenhuis, waarvoor de klinieken samenwerkingsovereenkomsten hebben met nabijgelegen medische instellingen.
Mogelijke Complicaties na een Abortus
Hoewel de risico's minimaal zijn, kunnen er na een abortusbehandeling complicaties optreden. Deze complicaties treden op bij minder dan 0,2% van de gevallen en omvatten:
- Langdurig bloedverlies na de behandeling.
- Overmatig bloedverlies of beschadiging van de baarmoeder tijdens de behandeling.
- Infectie.
- Een positieve zwangerschapstest bij de nacontrole.
Langdurig Bloedverlies
Langdurig of heftig bloedverlies in de periode na een abortus treedt meestal op wanneer er na de ingreep of het gebruik van de abortuspil nog weefsel in de baarmoeder achtergebleven is. Indien dit restweefsel niet vanzelf wordt uitgestoten, kan een nabehandeling noodzakelijk zijn om de laatste restjes te verwijderen. De arts kan hiervoor aanvullende medicatie voorschrijven of een (her)curettage uitvoeren.
Overmatig Bloedverlies of Baarmoederbeschadiging
In zeldzame gevallen, minder dan 0,2%, kan er tijdens of direct na een dagbehandeling in het tweede trimester van de zwangerschap (vanaf 13 weken) sprake zijn van overmatig bloedverlies. Dit kan worden veroorzaakt door beschadiging van de baarmoeder of door problemen met de bloedstolling. Een aanvullende behandeling in het ziekenhuis kan dan nodig zijn.
Infectie
De abortusbehandeling wordt op hygiënische wijze uitgevoerd, wat de kans op een infectie aanzienlijk verkleint. Als extra voorzorgsmaatregel krijgen patiënten antibiotica toegediend om infecties te voorkomen. Indien na de behandeling koorts (langer dan een dag en hoger dan 38,5°C) optreedt in combinatie met buikpijn, kan dit duiden op een infectie. In zo'n geval is het raadzaam zo snel mogelijk contact op te nemen met de kliniek of de huisarts.
Om zelf een infectie te voorkomen, is het belangrijk om gedurende de twee weken na de behandeling geen tampons te gebruiken, geen geslachtsgemeenschap te hebben, niet te zwemmen of in bad te gaan (douchen is wel toegestaan) en geen vaginale douches te gebruiken.
Positieve Zwangerschapstest bij Nacontrole
Een positieve zwangerschapstest bij de nacontrole wordt meestal veroorzaakt door achtergebleven zwangerschapsweefsel in de baarmoeder na de abortusbehandeling. In slechts zeldzame gevallen is er sprake van een doorgaande zwangerschap. De kans op restweefsel na een abortuspil bedraagt ongeveer 5-6%, terwijl dit na een zuigcurettage ongeveer 1-2% is. In deze situaties beslist de arts, in overleg met de patiënt, of aanvullende medicatie of een (her)curettage nodig is.
Vruchtbaarheid na Abortus
Er is geen wetenschappelijk bewijs dat aantoont dat een abortus leidt tot verminderde vruchtbaarheid. Verklevingen in de baarmoeder na een abortus komen zelden voor. Onvruchtbaarheid wordt meestal veroorzaakt door een infectie. In de periode na een abortus, miskraam of bevalling is er een verhoogd risico op een baarmoederinfectie. Om dit te voorkomen, ontvangen patiënten na een dagbehandeling antibiotica in de kliniek.
De Dilatatie en Evacuatie (D&E) Procedure
Een Dilatatie en Evacuatie (D&E) is een chirurgische abortusprocedure. Hierbij wordt eerst de baarmoederhals van de vrouw verwijd, waarna de foetus met behulp van instrumenten uit de baarmoeder wordt verwijderd. Ter voorbereiding op een D&E-abortus kan de arts laminaria gebruiken, een vorm van gesteriliseerd zeewier, om de baarmoederhals 24 tot 48 uur voor de procedure te openen. De laminaria neemt vocht op uit het lichaam en zet uit, waardoor de baarmoederhals verwijdt.
Bij terugkeer naar de abortuskliniek kan de arts anesthesie toedienen en de baarmoederhals verder openen met een metalen dilatator en een speculum. Vervolgens wordt een grote zuigkatheter in de baarmoeder gebracht om het vruchtwater te verwijderen. Na het verwijderen van het vruchtwater gebruikt de aborteur een soferklem, een instrument met scherpe tanden, om de ledematen van de foetus vast te grijpen en los te trekken. Dit proces wordt voortgezet om organen, ruggengraat, hart, longen en andere lichaamsdelen te verwijderen. Het vinden, vastgrijpen en verpletteren van de schedel van de foetus wordt beschouwd als het meest uitdagende deel van de procedure.
Indien een vrouw laminaria heeft gekregen maar de chirurgische abortus nog niet heeft ondergaan, kan zij nog van gedachten veranderen. Afhankelijk van de mate van verwijding van de baarmoederhals, bestaat er een risico op een miskraam, omdat het lichaam kan beginnen met weeën en een bevalling. Een vrouw die van gedachten verandert, dient onmiddellijk medische hulp in te schakelen om de laminaria op de juiste manier te laten verwijderen.
Risico's van Abortus in het Tweede Trimester
De D&E-procedure brengt voor de vrouw een aanzienlijk direct risico op ernstige complicaties met zich mee. Doordat de foetus in stukken wordt verwijderd, kunnen scherpe botfragmenten de baarmoeder doorboren of een grote scheur veroorzaken. Deze perforatie of scheuring van de baarmoeder of baarmoederhals kan leiden tot beschadiging van andere organen, zoals de darmen, blaas of het rectum.
Naast perforatie en schade aan inwendige organen, is er bij abortussen in het tweede trimester een sterk verhoogd risico op overmatig bloeden. Dit komt doordat de placenta in dit stadium van de zwangerschap stevig aan het baarmoederslijmvlies vastzit en het verwijderen ervan veel schrapen vereist. Het risico op overmatig bloeden neemt toe naarmate de foetus verder ontwikkeld is. Vrouw kan ook extreem bloedverlies ervaren als haar baarmoeder of baarmoederhals gewond is, de baarmoeder na de procedure niet goed samentrekt, of als de abortus onvolledig is. Er is ook een hoger risico op beschadiging van de baarmoederhals, baarmoederperforatie en littekenweefsel, wat kan leiden tot toekomstige zwangerschapscomplicaties zoals een miskraam en vroeggeboorte. Een baarmoederruptuur kan zelfs leiden tot moedersterfte.
Langetermijn schade door abortus in het tweede trimester komt vaker voor dan bij abortussen in het eerste trimester. Omdat de baarmoederhals zo wijd verwijd moet worden om de grotere foetus te verwijderen, is het risico op cervicale schade groter, wat het risico op het niet kunnen voldragen van een toekomstige zwangerschap verhoogt. De CDC schat dat het risico op overlijden met 38% toeneemt voor elke extra week zwangerschap.
Er zijn onderzoeken die aantonen dat het risico op depressie, angst en zelfmoord groter is voor een vrouw die een ongewenste zwangerschap afbreekt dan voor een vrouw die een ongewenste zwangerschap voldraagt.
Statistische Risico's voor de Moeder bij Abortus in het Tweede Trimester:
| Complicatie | Risico |
|---|---|
| Cervicale scheuring | 1 op de 111 vrouwen |
| Baarmoederperforatie | 1 op de 250 vrouwen |
| Ontstekingen | 1 op de 25 vrouwen |
| Overmatig bloedverlies | 1 op de 71 vrouwen |
| Moedersterfte | Nader te specificeren (verhoogd risico) |
Abortuswetgeving en Praktijk in Nederland
In Nederland zijn abortussen toegestaan tot het moment dat de foetus buiten het lichaam van de vrouw levensvatbaar zou kunnen zijn. Voor het strafrecht ligt deze grens bij 24 weken zwangerschap, terwijl artsen in de praktijk doorgaans 22 weken als grens aanhouden.
Abortuspilprocedure
De abortuspilprocedure begint met het innemen van de eerste tablet in het abortuscentrum na een gesprek. Slechts één op de vijf vrouwen ervaart de dag erna al bloedverlies. Na 24 tot 48 uur wordt een tweede reeks tabletten vaginaal ingebracht, thuis of in het centrum. Dit leidt tot samentrekkingen van de baarmoeder en de afstoting van het vruchtje, gemiddeld 4 tot 6 uur later. Het is belangrijk dat het vruchtzakje volledig wordt uitgestoten om complicaties te voorkomen. Het vruchtzakje kan eruitzien als een klein, wittig wattenbolletje met vlokjes, maar is niet altijd herkenbaar.
Curettage
Bij een curettage wordt de baarmoederholte leeggezogen via een buisje. Het vruchtje wordt in het abortuscentrum opgevangen in een aparte container en later verbrand als medisch afval. Het is mogelijk om het vruchtje mee naar huis te nemen, mits dit tijdig wordt aangevraagd, hoewel dit niet altijd mogelijk is.
Wat gebeurt er met geaborteerde Kinderen?
Veel vrouwen die een abortus ondergaan, staan niet stil bij wat er met de geaborteerde foetus gebeurt. Het is echter een belangrijk aspect van de abortusindustrie. Een weloverwogen beslissing over abortus omvat ook het nadenken over de gevolgen, inclusief het lot van de foetus, voor zover dit bekend is. Als deze informatie te belastend is, kan dit een indicatie zijn dat abortus niet de juiste weg is en dat alternatieven overwogen moeten worden.
Geaborteerde Kinderen in Engeland
In Engeland is onderzocht hoe Britse ziekenhuizen omgaan met geaborteerde foetussen. De lichamen worden verbrand om energie op te wekken en ziekenhuizen te verwarmen. In de afgelopen twee jaar zijn zeker 15.500 geaborteerde kinderen, samen met ander ziekenhuisafval, naar verbrandingsovens gebracht, vaak zonder medeweten van de ouders.
Geaborteerde Kinderen in Amerika
In Amerika is een handel in lichaamsdelen van geaborteerde foetussen aan het licht gekomen. Een undercoverorganisatie deed onderzoek en deed zich voor als potentiële kopers. Een opname met een hoge leidinggevende van Planned Parenthood toonde aan dat de organisatie de procedure voor gedeeltelijke geboorte-abortus gebruikt om ongeschonden foetale lichaamsdelen te verkopen. De prijzen variëren tussen de 30 en 100 dollar per stuk. Dr. Deborah Nucatola, directeur medische diensten van Planned Parenthood, beschreef hoe bepaalde organen, zoals lever, hart en longen, in trek zijn en hoe aborteurs proberen deze ongeschonden te verkrijgen.
Gezichtsontwikkeling in de baarmoeder - Binnenin het menselijk lichaam: de schepping - BBC
Geaborteerde Kinderen in Nederland
Momenteel wordt er nog onderzoek gedaan naar de omgang met geaborteerde kinderen in Nederland. Het is echter bekend dat prominente Nederlanders deel uitmaken van het bestuur van Planned Parenthood, een organisatie die betrokken is bij de verkoop van lichaamsdelen. De directeur van de Nederlandse CASA abortusklinieken is bestuurslid van de internationale tak van Planned Parenthood. Dit maakt het denkbaar dat dergelijke praktijken ook in Nederland plaatsvinden, mogelijk op een meer discrete wijze vanwege de internationale verontwaardiging over de handel in organen in Amerika.
Alternatieven voor Abortus
Er zijn verschillende vormen van hulp beschikbaar voor vrouwen die een ongeplande zwangerschap overwegen af te breken. Luisteren, meevoelen en meedenken staan centraal bij deze ondersteuning. Vragen stellen of gewoon van gedachten wisselen kan helpen om verder te kunnen met het leven. Er zijn veel situaties waarin abortus als de enige oplossing lijkt, bijvoorbeeld door druk van familie of partner, financiële problemen of baanverlies. Het is echter belangrijk om te overwegen of abortus daadwerkelijk de oplossing is.
Enkele adviezen bij het overwegen van abortus:
- Neem nooit overhaast een beslissing.
- Lees informatie, praat erover en zoek hulp bij iemand die u vertrouwt.
- Laat u nooit dwingen tot een abortus.
- Blijf niet alleen met uw zorgen, angsten en verdriet.
- Neem contact op voor hulp en ondersteuning.
Er zijn mogelijkheden om geen abortus te hoeven ondergaan. Deze alternatieven kunnen op een rij worden gezet om een weloverwogen keuze te maken.
Verwerking na Zwangerschapsverlies
Het verlies van een ongeboren baby is een van de meest ingrijpende gebeurtenissen voor ouders, die intens verdriet kan veroorzaken. De verwerking van dit verdriet is een persoonlijk proces. Samen met het verlies van de zwangerschap worden ook verwachtingen, wensen en toekomstdromen bruusk beëindigd. Nieuwe vragen en zorgen kunnen ontstaan, en de baby krijgt niet de kans om verder te groeien tot een eigen leven. Het vasthouden aan hoop en het moeten loslaten komen hierbij dicht bij elkaar. Het is belangrijk dat gevoelens en reacties een plek krijgen en dat er rustig de tijd voor wordt genomen. Men staat er niet alleen voor.
Indien de zwangerschap na 24 weken wordt beëindigd, moet het kind volgens de wet begraven of gecremeerd worden en ingeschreven worden bij de burgerlijke stand. Was de zwangerschap korter, dan bepalen de ouders zelf wat er met het kind gebeurt. Begraven of cremeren kan helpen bij het afscheid nemen. Het kind kan ook in het ziekenhuis achterblijven. Het inschrijven van het kind in het trouwboekje of bij de gemeente is een manier om het kind een plek te geven. Registratie in het personenregister van de Basisregistratie Personen (BRP) is mogelijk, ook als het kind in het verleden is overleden bij de geboorte.